کاغذ بازی علمی (3)


غروب چهارشنبه

-        دیدی که اینا هم حرف جدیدی نداشتن. مشکل همونه که همه می­گن.

-        اما راه حل؟

-        چی کار کنیم؟

-        بذار یه بار دیگه وضعیتمونو مرور کنیم. بعد ببینیم چی باید بگیم و سناریو رو بنویسیم.

-        بگو.

-        اول صنعت. عمده­ی صنعت ما، مونتاژه. تولیدکننده چند دستگاه تولیدی رو وارد می­کنه...

-        البته بجز در موارد استثنا.

-        اکثر غریب به اتفاق قطعات محصول رو هم وارد می­کنه...

-        بازم بجز در موارد استثنا.

-        آخر کار اونا رو سر هم می­کنه و می­ده به بازار.

-        که معمولا کیفیت خیلی خوبی ندارن و قیمتاشونم برا رقابت مناسب نیستن.

-        در بسیاری از موارد مجبوره که کنار تولید، تو کار واردات هم بره تا بتونه سر پا بمونه.

-        یا بره سراغ بازارهای غیر تولیدی؛ زمین، طلا، ارز.

-        خب، این از صنعت.

-        البته بجز در موارد استثنا.

-        بله، بجز در موارد استثنا.

-        اما دانشگاه.


هرساله اکثر فارغ التحصیلای آموزش و پرورش رو می­گیره. آموزش می­ده که خیلی­هاشون تا دکترا می­رن.

-        چی یادشون می­ده؟

-        در اکثر موارد یک سری حفظیات به درد نخور. یعنی میشه گفت اصلا کارشناس تربیت نمی­کنه، هارد اکسترنال می­سازه.

-        نه، نمی­سازه. آدم رو تبدیل می­کنه به... حتی به هارد هم تبدیل نمی­کنه، به یه چیزی در حد ماشین حساب.

-        و بعضی وقتا میشه گفت چرتکه.

-        هه هه... گل گفتی.

-        تو تحصیلات تکمیلی چی؟

-        پیپر می­ده بیرون.

-        این همه پایان نامه؟

-        مقدمه پیپر دادنه. اگه به این قضیه ضربه نخوره، هر چی که نوشته بشه پذیرفته میشه، حتی مورد قبول هم می­افته.

-        دیگه مهم نیست که به درد کسی می­خوره یا نه.

-        یعنی دانشگاه بچه­ها رو از آموزش و پرورش تحویل می­گیره و خودشم سرشونو با هزاران صفحه متن از قبل تولید شده گرم می­کنه، تا دست آخر بتونه تو ژورنالا یا کنفرانسای خارجی پیپر بده.

-        ثمره متوسط 18 تا 22 سال درس خوندن، میشه چند تا کاغذی که سیاه میشن و اگر هم به درد بخورن، به درد دیگران می­خورن.

-        هیچ وقت به درد صنعت خودمون نمی­خورن.

-        بجز در موارد استثنا.

-       

نوشته شده در تاریخ شنبه 30 مهر 1390    | توسط: مخف    |    | نظرات()