زن تاریخ

 

از وقتی کتاب انسان 250 ساله را خواندم... اصلا ولش کن. انسان 250 ساله را بخوان، دل بده و بخوان؛ آنگاه ببین که عوض می­شوی یا نه...

این هم خوشه ای از این خرمن:

 

قبل از حرکت به کربلا، بزرگانی مثل ابن عباس و ابن جعفر و چهره­های نام­دار صدر اسلام، که ادعای فقاهت و شهامت و ریاست و آقازادگی و امثال این­ها را داشتتند، گیج شدند و نفهمیدند چه کار باید بکنند. ولی زینب کبری گیج نشد و فهمید که باید این راه را برود و امام خود را تنها نگذارد و رفت... در آن ساعت­های بحرانی که قوی­ترین انسان­ها نمی­توانند نمی­فهمند چه باید بکنند، او فهمید و امام خود را پشتیبانی کرد و او را برای شهید شدن تجهیز نمود. بعد از شهادت حسین بن علی (ع) هم که دنیا ظلمانی شد و دل­ها و جان­ها و آفاق عالم تاریک گردید، این زن بزرگ یک نوری شد و درخشید. زینب به جایی رسید که فقط والاترین انسان­های تاریخ بشریت (یعنی پیامبران) می­توانند به آن­جا برسند.

واقعا کربلا بدون زینب کربلا نبود. عاشورا بدون زینب کبری آن حادثه تاریخی ماندنی نمی­شد. آن­چنان شخصیت دختر علی (ع) در این حادثه از اول تا آخر، بارز و آشکار است که انسان احساس می­کند یک حسین دوم است در پوشش یک زن، در لباس دختر علی. غیر از اینکه اگر زینب نبود بعد از عاشورا چه می­شد، شاید امام سجاد هم کشته می­شد، شاید پیام امام حسین (ع) به هیچ­کس نمی­رسید...

من تصور می­کنم وضعیتی که آن روز برای زینب وجود داشته یک وضعیت استثنایی است. هیچ­کدام از زن­ها را و حتی امام سجاد (ع) را نمی­توانیم با وضع زینب (س) مقایسه کنیم وضعشان را. بسیار وضع زینب (س)، وضع سخت و طاقت­فرسایی بوده... این خیمه­گاه و اردوگاهی که در او هشتاد نفر، هشتاد و چهار نفر زن و بچه هستند و در میان یک دریای دشمن محاصره­اند، این­ها چقدر کار دارند؛ بعضی تشنه­اند، بعضی گرسنه­اند، یا بشود گفت همه تشنه­اند و همه گرسنه­اند، دل­ها همه لرزان و خائف است، جسدهای شهدا همه قلم­قلم شده روی زمین افتاده است، بعضی برادر این­هایند، بعضی فرزندان این­هایند. به هر حال یک حادثه بسیار تلخ و وحشت­آوری است. یک نفر باید این جمعیت را جمع کند. آن یک نفر زینب است...

این که گفته می­شود در عاشورا، در حادثه کربلا، خون بر شمشیر پیروز شد (که واقعا پیروز شد) عامل این پیروزی، حضرت زینب بود؛ و الا خون در کربلا تمام شد. حادثه نظامی با شکست ظاهری نیروهای حق در عرصه حق به پایان رسید؛ اما آن چیزی که موجب شد این شکست نظامی ظاهری، تبدیل به یک پیروزی قطعی دائمی شود، عبارت بود از منش زینب کبری؛ نقشی که حضرت زینب به عهده گرفت؛ این خیلی چیز مهمی است...

او زن تاریخ است؛ این زن، دیگر ضعیفه نیست. نمی­شود این زن را ضعیفه دانست. این جوهر زنانه مومن ، این­جور خودش را در شرایط دشوار نشان می­دهد. این زن است که الگوست؛ الگو برای همه مردان بزرگ عالم و زنان بزرگ عالم. انقلاب نبوی و انقلاب علوی را آسیب­شناسی می­کند؛ می­گوید شما نتوانستید در  فتنه، حق را تشخیص بدهید؛ نتوانستید به وظیفه­تان عمل کنید؛ نتیجه این شد که جگرگوشه پیغمبر سرش بر روی نیزه رفت. عظمت زینب را این­جا می­شود فهمید.

 

برگرفته از کتاب «انسان 250 ساله»

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 14 دی 1390    | توسط: مخف    |    | نظرات()