خطبه 35 نهج البلاغه

پس از اطّلاع از ماجراى حكمیّت و نیرنگ عمرو عاص كه ابو موسى را فریب داد، و طبق شروطى كه براى حكمیّت قبول كردند عملى نشد امام این خطبه را در سال 38 هجرى ایراد كرد

پس از حمد و ستایش خدا، بدانید كه نافرمانى از دستور نصیحت كننده مهربان دانا و با تجربه، مایه حسرت و سرگردانى و سرانجامش پشیمانى است. من رأى و فرمان خود را نسبت به حكمیّت به شما گفتم، و نظر خالص خود را در اختیار شما گذاردم. (اى كاش كه از قصیر پسر سعد اطاعت مى‏ شد)  ولى شما همانند مخالفانى ستمكار، و پیمان شكنانى نافرمان، از پذیرش آن سرباز زدید، تا آنجا كه نصیحت كننده در پند دادن به تردید افتاد، و از پند دادن خوددارى كرد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 2 بهمن 1390    | توسط: مخف    |    | نظرات()