وظیفه تشکیلاتی شیعیان

حضرت هادی و حضرت عسکری (ع) در همان شهر سامرا، که در واقع مثل یک پادگان بود یک شهر بزرگ آن چنانی نبود؛ پایتخت نوبنیادی بود که «سر من رأی»؛ سران و اعیان و رجال حکومت و به قدری از مردم عادی که حوایج روزمره را برطرف کنند، در آن جمع شده بودند توانسته بودند این همه ارتباطات را با سرتاسر دنیای اسلام تنظیم کنند. وقتی ما ابعاد زندگی ائمه (ع) را نگاه کنیم، می فهمیم جه کار می کردند. بنابراین فقط این نبود که اینها مسائل نماز و روزه یا طهارت و نجاسات را جواب بدهند. در موضع «امام» - با همان معنای اسلامی خودش قرار می گرفتند و با مردم حرف می زدند. به نظر من این بعد در کنار این ابعاد قابل توجه است. شما می بینید که حضرت هادی (ع) را از مدینه به سامرا می آورند و در سنین جوانی چهل و دو سالگی ایشان را به شهادت می رسانند؛ یا حضرت عسکری در بیست و هشت سالگی به شهادت می رسند؛ اینها همه نشان دهنده حرکت عظیم ائمه (ع) و شیعیان و اصحاب آن بزرگوارها در سراسر تاریخ بوده. با اینکه دستگاه خلفا، دستگاه پلیسی با شدت عمل بود، در عین حال ائمه (ع) این گونه موفق شدند. غرض، در کنار غربت، این عزت و عظمت را هم باید دید.

در هیچ زمانی ارتباط شیعه و گسترش تشکیلاتی شیعه در سرتاسر دنیای اسلام، مثل زمان حضرت جواد و حضرت هادی و حضرت عسکری (ع) نبوده است. وجود وکلا و نواب و همین داستان هایی که از حضرت هادی و حضرت عسکری (ع) نقل می کنند که مثلا کسی پول آورد و اما معین کردند چه کاری صورت بگیرد نشان دهنده این معناست. یعنی علی رغم محکوم بودن این دو امام بزرگوار در سامرا، و قبل از آنها هم حضرت جواد (ع) هم به نحوی، و حضرت رضا (ع) به نحوی، ارتباطات با مردم همین طور گسترش پیدا کرد.

بخشی از فصل «امام جواد، امام هادی و امام عسکری (ع)» کتاب انسان 250 ساله

 

مردم در زمان امام هادی و اما عسکری (ع) همواره با وکلا و نواب امامشان سر و کار داشتند. کسی اما را ندیده بود و چیزی از ایشان نشنیده بود. شرایط بسیار شبیه زمان غیبت بود و کارها به دست نواب انجام می شد. پس از شهادت این دو بزرگوار، غیبت صغری امام زمان (عج) آغاز گشت و ارتباط مردم با وکلا بود که آنها هم در صورت نیاز، تنها با نائب خاص امام ارتباط داشتند. پس از غیبت کبری هم که نیابت مستقیم اشخاص از حضرت حجت (عج) کنار رفت و علما، نیابت عام حضرت ولی عصر (عج) را بر عهده گرفتند. مردم به ایشان مراجعه می کردند و آنها هم به نیابت از حضرت، شئون اجتماعی امام را بر عهده گرفته بودند. در غربت تمام به هدایت مردم مشغول شدند و شیعیان را سرپرستی کردند. هرکدام باری از دوش دین برداشتند تا جبهه حق بتواند یک گام به جلو بردارد. این سهتی ها و مرارت ها و خون دل ها ادامه داشت تا به نائب کم نظیر حضرت حجت (عج)، امام خمینی (ره) رسید. او کسی بود که این درخت هزار و دویست ساله را به میوه نشاند و قیامی به تمامه مبتنی بر اسلام را آغاز نمود و با اتکال به خدای تعالی و اعتماد بر نیروی مردم ایران، انقلاب را به پیروزی رساند. خون میلیون ها مجاهد نستوه در بیش از یک هزاره بر پای این درخت ریخته شد تا بالاخره به ثمر بنشیند و انقلاب اسلامی به پیروزی برسد. بعد از آن هم هرچه گذشت نقش مردم بیشتر و بیشتر شد. درخت ریشه های خود را بیشتر و بیشتر در متن جامعه فرو برد و با تمام وجود تک تک اقشار مردم عجین شد.

از این به بعد هم شیوه ما همین است. فقط و فقط گوش به قرمان امام خامنه ای بودن است که مشکلات را حل و گره ها را باز می کند. برای سعادت آخرت باید گوش به فرمان امام زمان (عج) بود و برای این کار، گوش به سخنان رهبر معظم انقلاب داد. بیش از هزار سال مخلصین و ارادتمندان خاندان اهل بیت بر همین منوال پیش رفتند و ما هم باید همین گونه قدم برداریم. بعد از انقلاب، این مردم تازه طعم حضور در صحنه های سیاسی را چشیدند و از همه بیشتر، آن را در زمان انتخابات حس کردند. هر انتخاباتی که برگزار شد، بر قدرت و عظمت تشکیلات مردمی امام زمان (عج) افزود و عزت مکتب اهل بیت (ع) را به جهانیان نشان داد. اکنون نیز در آستانه انتخابات 12 اسفند، همه به مردم ایران نگاه می کنند تا ببینند که آیا این بار نیز ، خونی در رگ های تشکیلات عظیم شیعه خواهد دوید یا نه. وظیفه تک تک عاشقان امام زمان (عج) این است که مردم را به شرکت در انتخابات تشویق کنند و این وظیفه دینی را برای ایشان تشریح نمایند. بلاشک در روز قیامت، خدای متعال از ما سوال خواهد کرد که آیا نزدیکان خود را به شرکت باشکوه در انتخابات دعوت کردی یا نه؟ و اگر ما در انجام این امر خطیر کوتاهی کرده باشیم، چه جوابی خواهیم داشت؟ چه کسی در آن روز به داد ما خواهد رسید؟

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 10 بهمن 1390    | توسط: مخف    |    | نظرات()